Til hamingju með daginn Ragnheiður mín

... stóra stelpan mín orðin 9 ára.

Edge útgreiðslum að ljúka - ekkert fellur á íslenskan almenning

Það er sjálfsagt að bera í bakkafullan lækinn að tala um innlánareikninga íslensku bankana. En það gleður mig svo sannarlega að sjá að það er loksins verið að greiða innistæðueigundum Kaupthing Edge í Þýskalandi til baka. Þá held ég að þessu ferli varðandi Edge reikningana sé að ljúka.

Allir fá sitt og það fellur ekki króna á íslenska ríkið. það var hreint ansi sláandi að hlusta á tvær fréttir í Ríkisútvarpinu í hádeginu sem fluttar voru hver á eftir annari. Sú fyrri fjallaði um óvissu vegna IceSave og sú seinni fjallaði um uppgjörið vegna Edge.

Ég hef áður lýst feginleika mínum yfir því að hægt er að gera upp við innistæðueigendur án kostnaðar fyrir íslenskan almenning. Ég geri þó alls ekki lítið úr því að þeir sem áttu pening inn á þessum reikningum eru auðvitað ekki ánægðir þennan langa og stranga feril sem þeir hafa þurft að ganga í gegnum. Það er svo sannarlega leitt að þetta hafi allt tekið svona langan tíma.

Óráð að hækka bara skatta en sleppa niðurskurði hjá ríkinu

Það er óráð ef ríkisstjórnin ætlar fyrst og fremst að hækka skatta en skera lítið niður í ríkisrekstrinum. Eina vitið er að aðlaga sig að breyttum forsendum og skerða hag vinnandi fólks og fyrirtækja sem minnst. Ríkið verður bara að gera eins og fyrirtæki sem glíma við rekstrarörðugleika, horfa gagnrýnið á öll útgjöld, forgangsraða og finna nýjar leiðir að markmiðunum. Menn munu ekki skattleggja sig út úr efnahagslægðinni. Nýir skattar munu bara draga úr neyslu og þar með öðrum tekjum ríkisins og skerða möguleika fyrirtækja til að selja sína vöru og þjónustu.

Íslendingar geta ekki samþykkt Icessave samninginn

Ég get ekki séð hvernig Íslendingar geta samþykkt Icesave samningana.

Ekki er tekið tillit til þess tjóns sem Bretar ollu með því að setja á hryðjuverkalög á Landsbankann og loka dótturfyrirtæki Kaupþings í Bretlandi

Öll áhættan er okkar megin hvað varðar útkomu lánasafns Landsbankans sem á að ganga upp í skuldir

Engin rök eru fyrir því að íslenskur almenningur borgi fyrir þetta ævintýri Landsbankans í Bretlandi og Hollandi.

Engin eigandi Landsbankans hefur þurft að greiða upp í þessa hít. Af hverju ætti almenningur þá að sætta við að greiða þennan reikning?

Íslendingar fá ekki njóta þess að augljósir gallar eru á löggjöf og reglugerð Evrópusambandsins hvað varðar innistæðutryggingar

Ekkert þak er á endurgreiðslu á ári

Gengisþróun er óviss á tímabilinu og engar viðmiðanir eru um þróun krónunnar eða breska pundsins

Ekki er tekið á því hvort aðrir kröfuhafar en innistæðueigendur telji sig eiga rétt á tilkalli í útlánasafn Landsbankans

Ekki hefur verið látið reyna á lagalega stöðu Íslendinga

Er ekki lágmarkið að samningurinn fari í þjóðaratkvæði? Er ekki kominn tími til að þjóðin kjósi um það hvort hún vill í alvöru borga skuldir Landsbankans?

Einhver mun vafalítið segja að þetta sé einhverskonar aðgöngumiði að Evrópusambandinu. Ég veit svo sem ekkert um það. En svo er þá verður bara svo vera að við greiðum ekki það aðgöngugjald. Aðrir munu segja að við höfum verið komin upp að vegg. Ég veit ekkert um það heldur. En ég lærði í samningatækni að maður á aldrei að taka fyrsta boði eða gefa eftir augljós réttindi sín.

Íslensk krýsustjórnun í efnahagsmálum

Mér fannst dálítið skondið að sjá fréttir af því að atvinnurekendur og verkalýðshreyfingin hafa nú ákveðið að koma sér saman um allsherjarsamninga svo að Seðlabankinn sjái sér fært að lækka vexti. Þetta er býsna kunnugleg atburðarás sem fer af stað þegar eitthvað bjátar í efnahagsmálum. Stjórnvöld eru tvístígandi og gefa ekkert út um hvað þau ætla sér að gera í málunum en svo fær atvinnulífið nóg, vinnandi fólk og vinnuveitendur, og segja að nóg sé komið. Ríkisstjórnin kemur að málum en allir vita hverjir leiða málið áfram.

Svona hefur þetta verið undanfarin 15-20 ár. Skýringin á þessu er væntanlega einfaldlega sú að hér á landi er stefnumótunarhlutverk stjórnmálamanna mjög veikt. Það stafar einfaldlega af því mannvali sem er við stjórnvölinn. Þetta hefur ekkert með flokkslínur að gera. Þetta ræðst af því hvernig fólk ræðst til starfa í stjórnmálum. Öll sérþekking og vilji til aðgerða er hjá verkalýðsforustunni og vinnuveitendum. Þar hafa menn klára hagsmuni að verja, rekstur og afkomu fyrirtækja og kjör hinna vinnandi stétta. Stjórnmálamenn á Íslandi eru ekkert sérstaklega uppteknir af slíku. Þeir spá helst í málfundaræfingar og þingstörf, ímynd sína, baráttu við aðra stjórnmálamenn og því að útdeila gæðum til fylgismanna.


er lítil geta eða vilji hjá stjórnmálamönnum til þess að taka á málum enda hafa fæstir þeir sem eru við stjórnvölinn dýft hendini í kalt vatn.

Tilraun um umferð í Bústaðahverfi

Ég fór á hverfafund í dag það sem starfsmenn Reykjavíkurborgar kynntu fyrirhugaðar breytingar á umferð á Bústaðavegi sem gera á í tilraunaskyni í sex mánuði (skilst mér - þeir gátu ekki alveg sagt hvað hún stæði lengi). Tilraunin gengur víst út á að á álagstímum sé bannað að beygja til vinstri niður á Reykjanesbraut frá Bústaðavegi. Einnig verða settar á tvær beygjuakreinar til hægri upp Reykjanesbraut. Þetta er gert til að gera umferð um Reykjanesbraut greiðari. Framkvæmdir eiga að hefjast í haust (skildist mér - það kom heldur ekki skýrt fram).

Mótvægisaðgerðir á Réttarholtsvegi verða þær að hægt verður á umferð þar með hraðahindrunum og þrengingum. Það er nú eitthvað sem þarf að gera hvort sem er og er löngu tímabært.

Íbúar í hverfinu eru varir um sig vegna þessara breytinga og mér fannst greinilegt á fundinum að þeir vantreysta borginni fullkomlega til að gera breytingar sem eru þeim til hagsbóta. Þeir benda á þá miklu umferð sem er um hverfið og menn hafa áhyggur af öryggi barna, sérstaklega þeirra sem sækja skóla í Breiðagerðisskóla og Réttarholtsskóla. Reyndar nefndu foreldrar barna það á fundinum að umferðin væri þannig að þeir keyrðu börn sín nokkur hundruð metra í skóla til að tryggja öryggi þeirra. Fulltrúar borgarinnar höfðu það nú helst um þetta að segja að það væri "erfitt" að fara yfir Bústaðarveg og yfirleitt væru það íbúar í hverfunum sem keyrðu of hratt um þau. Ekki var tekið á athugasemdum að þessi lokun á vinstri beygju hamlaði umferð íbúa.

Fulltrúar borgarinnar á fundinum kölluðu þetta tilraun. En mér fannst mjög merkilegt að sjá menn koma og kynna eitthvað slíkt án þess að gera sérstaklega grein fyrir því hvaða árangri þeir vildu ná til að tilraunin gæti talist árangursrík. Einnig kom fram að mælingar á umferð í hverfinu sem borgarráð mun hafa samþykkt hefur ekki farið fram. Ekki gátu menn sagt til um hvenær sú mæling byrjar en menn töluðu um að framkvæmdir byrjuðu í haust.

Þannig að. Menn ætla sér sem sagt að fara í framkvæmd til reynslu sem mikil andstaða er við hér í hverfinu án þess að hafa mælt umferðina eins borgaryfirvöld hafa þau gefið út að eigi að gera. Þeir gefa ekkert sérstaklega út á hvaða markmiðum þeir eru að reyna að ná með framkvæmdinni fyrir umferð í hverfinu og hafa engin sérstök tölusett markmið fyrirfram (amk var það ekki kynnt á fundinum). Ef menn mæla umferð um hverfið í sumar ná þeir ekkert utan að mæla umferðina að vetrarlagi sem er væntanlega öðruvísi en sumarumferðin. Íbúar hafa engar forsendur til að fylgjast með árangrinum af "tilrauninni." Það er ekki eins og maður geti séð á vef borgarinnar stutt og og hnitmiðað yfirlit yfir markmið með breytingunni og fylgst með hvernig gengur. Jafnvel séð í rauntíma umferðamynstur og borið saman við markmiðin sem sett voru. Við fáum bara eitthvað álit embættismanns um hvort þetta hafi verið árangursríkt eða ekki. Svona er nýja Ísland.

Væri það nú ekki annars sniðugt að fylgst með vel framsettum gögnum um svona framkvæmdir á vef borgarinnar? Svona fyrst að það stendur til að gera hluti sem margir telja að dragi úr öryggi barnana í hverfinu og eyða milljónum af skattpeningunum okkar í þetta allt saman?

Ferðast til Akureyrar með Skömmtunarstjóra Ríkisins

Ég skrapp norður með Ragnheiði minni til að vera við útskráningu Guðjóns bróður út VMA. 17 árum eftir að ég útskrifaðist úr skólanum fetar "litli bróðir" í fótspor mín og ætlar að hefja háskólanám í haust. Flott hjá honum. Enn betra er að hann ætlar að leggja stund á fornleifa- og sagnfræði. Nördinn í mér er að tryllast af gleði yfir því að fá að diskútera þessar greinar við ungan og upprennandi fræðimann. Ég verð þó að reyna að halda aftur að mér svo að drengurinn sjái ekki að sér og skipti lóðbeint yfir í Kynjafræði til að fá að vera í friði fyrir mér.

En auðvitað var margt sér til gamans gert. Ég spilaði Kana í fyrsta skipti í mörg ár en auðvitað var lukkan nokkuð sígandi í því spili. Við gistum í orlofsíbúð himnaríkis hjá systur minni og þar fór svo sannarlega vel um okkur ferðalangana. Við Ragnheiður gerðum úttekt á sundlaug Akureyrar og rennibrautinni þar og hefur brautin þann kost helstan að það er myrkur góðan part af ferðinni niður hana. Þetta eykur töluvert á spennuna og eftirvæntingu þess sem niður fer.

Aðallega var þó borðað og drukkið og fer hér nokkuð ítarleg skýrsla um það góðgæti sem innbyrt var.

Dóttir mín sá um að skammta ofan í mig Ga-Jol á leiðinni norður og suður. Þetta gerði hún af nákvæmni og forsjárhyggju þess sem betur veit. Hún var því sannkallaður skömmtunarstjóri Ríkisins. Við þömbuðum bæði Mix ótæpilega og eyddum því tímanum á milli höfuðstaðanna í þægilegu sykurrússi. Mikið er nú gott að Mixið er aftur komið með sykur eins og vera ber.

Borðaður Brynjuís báða dagana. Fátt er jafn gott til átu og hreinn stór brynjuís í brauðformi. Ég er núna eins og heróínfíkill í fráhvarfi og er að velta því alvarlega fyrir mér að keyra norður núna í nótt svo ég geti fengið ís í fyrramálið.

Mamma átti stórleik með pönnukökurnar í útskriftarveislunni. Hún hefur engu gleymt þar.

Borðaði tvisvar á veitingjahúsinu Strikinu. Sjávarrétta-tortilla í hádegismat og nautalund í kvöldmat. Alveg bara mjög fínt en ég man ekki fyrir mitt litla líf hvaða nýja-heims rauðvín ég sötraði með dýrinu. Annar veitingastaður sem ég átti viðskipti við var hið rómaða gellunesti (Shell nestið í þorpinu fyrir þá sem ekki þekkja til á Akureyri). Ak-Inn borgarinn með frönskum á milli var svo sósaður, sólbekkjaleginn og helkryddaður að Elvis sjálfur hefði verið fullsæmdur af því að éta þessa kaloríubombu. Dásamlega dekadent og alveg eins og á bragðið í denn.

Best var þó auðvitað að skreppa til ömmu, spjalla við hana um heima og geima og fá hjá henni hnallþóru, heimabakaða kanilsnúða og uppáhaldið mitt, heimalagað vínarbrauð með sultu. Ef einhver heldur að ég hafi bætt eitthvað á mig við þetta allt saman er það mikill misskilningur. Ég sá við því öllu með því að hlaupa á eftir henni Sonju frænku kófsveittur og skellihlæjandi. Ekki tókst alltaf að halda í við hana enda fáir sem sjá við svona orkuboltum.

Nýtum kosningaréttinn

Hann er heilagur.

Af hverju ég ætla að kjósa Samfylkinguna

Ég ætlaði að skilaði auðu fyrir þessar kosningar en ég hef skipt um skoðun og hef ákveðið að kjósa Samfylkinguna.

Ég er ekki sáttur við stóriðjustefnu Samfylkingarinnar. Ég hef einnig efasemdir um marga sem bjóða sig fram á vegum flokksins. En ég tel það vera grundvallaratriði að Ísland sæki um aðild að Evrópusambandinu og það komist á hreint hvað Íslendingum býðst. Þess vegna ætla ég að kjósa þennan flokk. Ekki vegna þess hvað Samfylkingin er flottur flokkur eða vegna þess hversu fólkið þar er frábært. Heldur vegna þess að ég vil sem frjáls maður í frjálsu landi fá tækifæri til þess að taka afstöðu í þjóðaratkvæðagreiðslu hvort hagsmunum Íslands sé betur borgið í Evrópusambandinu eða ekki.

Mig grunar að svo sé. Við þurfum lægri vexti, nothæfan og stöðugan gjaldmiðil og tengingu við útlönd. Það vekur líka athygli að langflest hagsmunasamtök launþega og atvinnurekenda lýsa stuðningu við aðildarumsókn.

En ekki er hægt að ganga í sambandið upp á hvað sem er. Að sjálfsögðu ekki.

E.S. Auðvitað strikar maður út helstu talsmenn stóriðjustefnunnar í kjörklefanum. Það blasir við.

TellMe Twin fær Red Herring verðlaunin

TellMeTwin var í byrjun apríl valið eitt af 100 framsæknustu tæknifyrirtækjum í Evrópu árið 2009. Valið fór fram á árlegri ráðstefnu viðskipta og tæknitímaritsins Red Herring sem fram fór í Berlín.

Þetta er tóm snilld og mikið afrek hjá TellMe Twin.